De Commissaris der Koningin en de Harlinger Raad
| gearchiveerd onder: Politiek Boeit!HARLINGEN - Tot de taak van een Commissaris der Koninging (CdK) behoort, naast zijn provinciale taken, ook het toezicht houden op de procedures rondom benoeming en herbenoeming van burgemeesters.
Door Irene Bal
Aangezien onze burgemeester in juni 2012 zou vertrekken, behoort een gesprek tussen de CdK en de Raad zoals afgelopen december plaats vond, tot de normale gang van zaken. Echter, en dat wekt bevreemding, dit gesprek vond plaats vóórdat de burgemeester, op de nieuwjaarsreceptie immers, zijn vervroegde vertrek bekend maakte. Vanwaar die haast? Nog vreemder is de in de media vermelde ongerustheid van de CdK dat de burgemeester geen eervolle aftocht ten deel zou vallen. Dat zet me aan het denken. Vanwaar die vrees?
Op 14 december vond een raadsvergadering plaats waarin de aankoop van het Spaansen-terrein ter sprake kwam. Deze vergadering is op de site van de gemeente op webcast integraal te beluisteren. Zowel Harlinger Belang als Frisse Wind stelden zeer kritische vragen. Vragen die mogelijk pijnlijk waren voor de burgemeester. Dit was echter niet ten onrechte, immers, deze aankoop, destijds gedaan door wethouder Zomers onder dezelfde burgemeester, zadelt onze gemeente op met een gigantische financiële strop. De gestelde vragen wezen op vergaande bestuurlijke nonchalance, en dan druk ik me voorzichtig uit. Daags na deze vergadering meldde de burgemeester zich ziek en sindsdien heeft hij geen raadsvergadering meer bijgewoond, zie de genoemde webcast. Op 1 februari gaat hij weg, naar eigen zeggen wegens persoonlijke omstandigheden.
Ik zie het heel graag weerlegd maar ík denk dat de burgemeester wegloopt voor de confrontatie met zijn - mogelijk - bestuurlijk falen van ongekende omvang. Ik denk ook dat de burgemeester - achter de rug van de Raad om? - naar de CdK is gehold: 'Help, ze pesten me!' En eerlijk gezegd, een eerlozer aftocht dan dit kan ik me niet indenken. Maar ja. Als het klopt wat ik denk, dan heeft hij die smadelijke aftocht toch wel hoogstpersoonlijk gecreëerd.



