Bestuurlijke Obesitas
| gearchiveerd onder: Politiek Boeit!HARLINGEN - En mogelijke oplossingen.
Door Tjepke van der Pol - Fractievoorzitter D66
Ik zit sinds 2010 voor de Harlingen D66 als fractievoorzitter in de gemeenteraad van Harlingen. Waardering voor de mensen die op hun manier zich inspannen om in de gemeente Harlingen met nog meer plezier te kunnen wonen, werken en leven. Van vrijwilligers, burgers, ambtenaren, bedrijfsleven tot en met collega raadsleden toe. Ze doen mee en klagen niet aan de zijlijn.
Wat mij het meest hindert in de politiek is de bestuurlijke obesitas, traagheid, waar wij bestuurders met z’n allen verantwoordelijk voor zijn. Het probleem dat opgelost moet worden is bestuurlijke drukte en dure besluitvormingsprocessen die in hun uitkomst vaker de plank missen dan doel treffen. Het antwoord daarop is een slimme organisatie: rank, snel, doortastend en bovenal in diepe verbinding met de samenleving.
Wat heeft de D66 bereikt.
- Burgerparticipatie.
Wat betekent dit voor de burger?
De gemeentelijke houding en plannensnelheid hebben al met al geleid tot een keur aan frustraties, juridische conflicten, oponthoud en gevoelsmatige afstand tussen inwoners en stadsbestuur. Dat laatste verontrust mij nog het meest: De burger heeft het idee volstrekt niet serieus genomen te worden. Óf men wordt geconsulteerd in een abstract stadium (zoals de structuurvisie, of een masterplan), waarin niemand begrijpt welke waarde de inspraak heeft of wat er mee gebeurt.
Er zijn helaas dossier voorbeelden te over: Ludinga, Spaansen, REC, hoogbouw, Havenmantsje tot en met hondenpoep, zwerfvuil etc.
Dat politici en ambtenaren geen monopolie hebben op het bedenken van (de beste) oplossingen, is inmiddels wel duidelijk. Wanneer burgers zelf aan het begin staan van ontwikkelingen en daar ook aan kunnen bijdragen, ontstaan er bovendien gedeelde belangen en gezamenlijke verantwoordelijkheden. Dat is volgens de d66 de essentie van participatie. In een vroeg stadium met participatie beginnen, zorgt voor een breder draagvlak en minder tegenstand in een later stadium. En door vooraf en gedurende de rit de spelregels helder te communiceren, voorkom je teleurstelling en frustratie.
Het is beter de inwoners van Harlingen veel meer in een vroeg planstadium over doelen en over uitgangspunten te laten participeren. En men moet hen (vervolgens) ook duidelijk te maken dat inspraak vaak niet gaat over de vraag of een bepaald beleidsdoel moet worden gerealiseerd, maar slechts over de vraag hoe dat doel moet worden gerealiseerd.
"In een vroeg stadium met participatie beginnen, zorgen voor een breder draagvlak en minder tegenstand krijgen in een later stadium"
Maar Tjepke ontkracht deze mooie uitspraak meteen als hij zegt:
" Men moet de inwoners duidelijk maken dat de inspraak niet gaat over over de vraag of een bepaald beleidsdoel moet worden gerealiseerd, maar slechts over de vraag hoe dat doel moeten worden gerealiseerd."
Nu ik bedank voor dat soort inspraak bij, door velen, niet gewilde doelen:
Die doelen zijn, kennelijk, in de vorige college periode doorgedrukt en niet, met volle kracht, tegengehouden door de toenmalige raad.
Voorbeelden:
Een overbodige vuilverbranding,
Lelijke en peperdure hoogbouw
En het gat van Spaansen van 3 miljoen, waardoor de geplande broodnodige sociale woningen daar, niet gebouwd kunnen worden.
Laten we het maar eens omdraaien, eerst met de mensen praten over nut en noodzaak van erg belangrijke plannen, en dan pas het groene licht geven aan het college.
Laten we dus leren van het verleden en lessen trekken voor de toekomst.
Nu vooral bij de discussie over een fusie met Franekeradeel. Wat is het nut en noodzaak daarvan? Waar liggen de financiële rapporten die dat aantonen?
Of kan het financieel voordeel voor de Harlingers niet worden aangetoond?
Laten we vragen aan de Harlinger bevolking naar de nut en noodzaak van die fusie.
Tenslotte ben je als raadslid geen bestuurder maar vooral een volksvertegenwoordiger.
En raadsleden en fracties moeten het college van B en W controleren en in de hand houden en niet omgekeerd.
Dat is keihard werken, maar daarvoor ben je gekozen als raadslid.
Doe je best.
@pgmelbers